Rudolf Augustus, członek Izby Opieki, rządził jako książę Brunszwiku-Wolfenbüttel od 1666 roku aż do swojej śmierci. W 1685 roku współrządził wraz ze swoim młodszym bratem Antonim Ulrichem. Jego zainteresowania skupiały się bardziej na studiach i myślistwie, dlatego na gubernatora mianował swojego politycznie zorientowanego brata, Anthony'ego Ulricha. Za swojego panowania skupił się na barokowej rozbudowie rezydencji książęcej, obejmującej „Alter Weg” („Stara Droga”), która łączyła miasta Brunszwik i Wolfenbüttel. Zmarł w domku myśliwskim w Hedwigsburgu w 1704 r. Ze swoją pierwszą żoną, Krystyną Elżbietą, miał trzy córki, a po jej śmierci wstąpił w morganatyczne małżeństwo z Rosine Elisabeth Menthe, nie mieli jednak razem dzieci.

Książę Rudolf August (1627-1704) był panującym księciem Brunszwiku-Wolfenbüttel w latach 1666-1704. Jej monety należały do najbardziej znaczących w Cesarstwie Niemiecko-Rzymskim w XVII w. Za panowania Rudolfa Augusta Księstwo Brunszwiku-Wolfenbüttel przeszło znaczący rozwój gospodarczy. Książę wspierał handel i przemysł oraz wprowadził system manufaktur. Dzięki rozwojowi gospodarczemu rozkwitło także monety księstwa, monety Rudolfa Augusta składały się głównie z monet złotych i srebrnych. Najważniejszą ze złotych monet była seria 24-częściowych dukatów, produkowana w latach 1666–1704. Dukaty odznaczały się wysoką jakością i były szeroko rozpowszechnione w Cesarstwie Niemiecko-Rzymskim.Wśród monet srebrnych najważniejsza była seria talarów licząca 30 sztuk, które również były produkowane w latach 1666-1704. Talary odznaczały się także wysoką jakością i należały do najcenniejszych monet Cesarstwa Niemiecko-Rzymskiego.. Bicie Rudolfa Augusta w znaczący sposób przyczyniło się do rozwoju gospodarczego Księstwa Brunszwiku-Wolfenbüttel. Monety księstwa rozpowszechniły się w Cesarstwie Niemiecko-Rzymskim i przyczyniły się do wzrostu wpływów gospodarczych i politycznych księstwa.