Róbert Károly urodził się w 1288 roku w rodzinie królów Anjou. Róbert Károly był trzykrotnie koronowany. Najpierw w 1301 r. arcybiskup ostrzyhomski, w 1308 r. nową koroną w Budzie, wreszcie w 1310 r. po raz trzeci. Stało się tak dlatego, że za faktycznego króla uznawany był tylko ten, którego arcybiskup ostrzyhomski w Székesfehérvár ustanowił władcą świętą koroną.

Za panowania Róberta Károly'ego Węgry również osiągnęły znaczną ekspansję terytorialną. W 1312 r. zajęła północno-wschodnią część kraju i zastąpiła siedzibę królewską, Budę, Timisoarą. Skonfiskował ziemie panów prowincjonalnych, z których część zatrzymał, a resztę rozdzielił między swoich zwolenników.

Wprowadził podatek bramowy i nakazał trzydziestokilkuletnie cło na towary importowane i eksportowane. Dziesięcinę uzyskaną z wydobycia ofiarował właścicielom ziemskim. W 1335 roku na zjeździe królewskim w Wyszehradzie utworzono nowy szlak handlowy zamiast traktu wiedeńskiego.

Zmarł w 1342 roku. Jego syn Lajos zastąpił go na tronie.

Podczas bicia monet władcy węgierscy na ogół preferowali srebro nad złotem. Jednak Róbert Károly I powrócił do bicia złotych monet i tym samym dążył do ujednolicenia węgierskiego systemu monetarnego. Złoty forint nie tylko stał się złotą monetą bitą przez węgierskich władców, ale także odegrał znaczącą rolę w okolicznych krajach. Na awersie monety możemy przeczytać skrót imienia Róberta Károly, ozdobiony symbolem rodu Anjou, lilią Anjou, natomiast druga strona monety przedstawia patrona Florencji.

Oprócz złotego forinta wprowadził do obiegu wiele innych srebrnych monet, m.in. gary, denary i parvusy.