ŁUK. (Kun) László, węgierski król z rodu Árpádów, panował w latach 1272-1290. Jego ojcem był król István V, a matką księżna Erzsébet Kun. W swoich świadectwach László Kun podawał się jako III. Nazwał go László, bo II. László, III. Przeciwkról, który pojawił się za czasów Istvána, nie był wówczas uznawany za prawowitego władcę. Jednak imię Kun nie zostało mu nadane ze względu na pochodzenie matki, lecz nadano mu za życia. Żądni władzy lordowie pod wodzą Joachima bána porwali go jako dziecko, aby utrzymać ojca w ryzach. Wstępujący na tron László pozostawał jeszcze zdany na łaskę panów, co w ogromnym stopniu przyczyniło się do tego, że gdy dorósł, wolał przebywać ze swoimi „ukochanymi kunjasami” niż wśród Węgrów. Niemal całkowicie się z nimi utożsamił, przejmując ich styl życia i zwyczaje. W wyniku zmagań ojca z dziadkiem László był świadkiem, a nawet doznał wielu aktów przemocy, co z pewnością odbiło się na jego późniejszej osobowości. Chociaż IV. Król Béla i István V Młodszy zawarli pokój w Bratysławie już w roku urodzin László, a w 1264 roku konflikt między obiema stronami ponownie przerodził się w konflikt zbrojny. Zaledwie dwuletni László i jego matka zostali schwytani przez własnego dziadka w Sárospatak i uwięzieni w zamku Turóc. W marcu 1265 roku w bitwie pod Isaszegiem István V ostatecznie odniósł zdecydowane zwycięstwo nad IV. Nad armią Béli. Wojna domowa zakończyła się 23 marca 1266 roku na wyspie Nyulak (dzisiejsza wyspa Margit), a László został uwolniony. Jednak wraz z zawarciem pokoju na wyspie Nyulak podział kraju nie zakończył się, co przyspieszyło rozwój dużych majątków ziemskich i dramatyczny upadek władzy królewskiej. Lojalność była podzielona, wymienna i trzeba ją było kupić za darowizny majątkowe. Ojciec László prowadził po 1265 roku niezależną politykę zagraniczną. W 1269 roku László zaręczył się z córką króla Sycylii Karola I (młodszego brata króla Francji Ludwika IX), Izabellą (na Węgrzech nazywaną Elżbietą), a dziewczynę sprowadzono na Węgry w 1270 roku. Oficjalne małżeństwo zostało zawarte dopiero kilka lat później (najwcześniej dopiero w 1276 r.), gdy strony osiągnęły wiek wymagany przez prawo kościelne: Elżbieta miała 12 lat, László 14 lat. Ten rodzaj politycznego małżeństwa dzieci był typowy dla średniowiecza IV. (Kun) László zmarł w wieku 27 lat 10 lipca 1290 roku w Körsözge, a miejsce jego spoczynku znajduje się w katedrze Csanád w Csanád.

ŁUK. Za panowania László (1272–1290) na Węgrzech bito kilka rodzajów monet. Najpopularniejszą monetą był denar. Ta miedziana moneta przedstawiała herb rodu Anjou, lilię oraz imię i tytuł króla. Istniało kilka wersji denarów, różniących się szczegółami herbu i inskrypcji.Obulus był dziesiątą częścią denara i był często używany do drobnych transakcji. Obulusy były na ogół mniejsze i miały niższą wartość niż denary. ŁUK. Za panowania Laszlo monety przechodziły różne zmiany, a monety różniły się herbem, inskrypcjami i wartością.