Potomek dynastii Walentynianów.

Syn Walentyniana I i II. Mąż córki Konstancjusza. Od 367 był współcesarzem obok Walentyniana I Wielkiego. Przypuszcza się, że został zamordowany.

FLAVIVS VALENTINIANVS INVICTVS AVGVSTVS

II. Za panowania cesarza Walentyniana (393-392) monety Cesarstwa Rzymskiego miały następujące cechy: Monety: Złoto: Solidus i tremissis. Solidus ważył 4,5 grama i został wykonany z 24-karatowego złota. Tremissis stanowił jedną trzecią solidusa.Srebro: krzemionka i denar. Krzemionka ważyła 3,4 grama i zawierała 70% srebra. Denar stanowił połowę krzemionki.Brąz: Follis, nummus i centenionalis. Follis były największymi monetami z brązu, ważącymi 10 gramów. Nummus stanowił połowę follis, a centenionalis jedną czwartą. Mennica: Rawenna: Główna mennica imperium, w której bito większość złotych i srebrnych monet. Antiochia: Większa mennica, w której bito głównie monety z brązu. Siscia: Mennica, gdzie bito głównie monety srebrne Konstantynopolis: Mennica, w której bito zarówno monety złote, jak i srebrne Inskrypcje: awers: Portret cesarza z imieniem i tytułami Rewers: Różne motywy, m.in. symbole zwycięstwa, pokoju, Concordia, Virtus, Roma, Konstantynopolis, chrześcijaństwo II. Za panowania Walentyniana zmniejszono wagę solidusa z 4,5 g do 4,2 g. Cesarz wprowadził srebrną monetę zwaną siliqua, która zastąpiła denara jako główną srebrną monetę imperium. Bicie monet brązowych stało się niższa jakość pod koniec IV w. II. Za panowania cesarza Walentyniana moneta Cesarstwa Rzymskiego wykazywała oznaki upadku. Zmniejszyła się waga monet złotych i srebrnych, a jakość monet brązowych uległa pogorszeniu. Jednocześnie ilość bicia była nadal znaczna, a pieniądz był szeroko stosowany w imperium.