Sándor Obrenović I (Belgrad, 14 sierpnia 1876 - Belgrad, 11 czerwca 1903) król Serbii od 1889 r. aż do śmierci.I. Urodził się jako jedyne dziecko serbskiego króla Mediolanu, a po abdykacji ojca w 1889 r. wstąpił na tron, że tak powiem, jako dziecko. Obok niego powołano radę regentów, którą Sándor rozwiązał w 1893 r., a w wieku 17 lat sam przejął kontrolę nad krajem. Młody człowiek, który wstąpił na tron, był jeszcze przychylnie przyjęty, wkrótce zwrócił przeciwko niemu większość swoich zwolenników, wykluczając z rządu prorosyjską Partię Radykalną, a zamiast liberalnej konstytucji z 1889 r. ustawa z 1869 r., która ograniczała ustawodawstwo. Często zmieniał ministrów i wzywał go do domu, po czym mianował na naczelnego wodza armii swojego ojca, proaustriackiego emigranta żyjącego na emigracji. Ograniczała wolność zrzeszania się i wolność prasy. Nieudana próba zamachu na Milana I w 1899 r. doprowadziła do dalszych represji. W 1900 r. Sándor trwale utracił władzę na oczach poddanych, gdy ignorując sprzeciw ojca i doradców politycznych, ogłosił, że poślubi Dragę Mašín. była od niego starsza o dziesięć lat, wdowa po czeskim inżynierze, niegdyś kurtyzanie Mediolanu. Po tej decyzji rząd Serbii w proteście podał się do dymisji. W wyniku skandalu w 1901 roku Sándor został zmuszony do wprowadzenia bardziej liberalnej konstytucji i utworzenia Senatu (izby wyższej parlamentu). Za panowania króla rozwinął gospodarkę, zreformował armię i próbował ulepszyć międzynarodówkę Serbii stanowisko poprzez ożywienie sojuszu bałkańskiego pierwotnie nazwanego na cześć księcia Mihály'ego. Jednocześnie naśmiewał się z konstytucyjnego rządu, planując także wyznaczyć na swojego następcę brata Dragę. Podczas zamachu majowego grupa spiskowców wdarła się do pałacu i zmasakrowała Sándora, Dragę i kilku członków ich dworu. Większość społeczeństwa z radością przyjęła zamach stanu, a nowym królem został Piotr I. Karagyorgyevics, syn króla. serbski książę Sándor, który zrezygnował w 1858 r.

Za panowania Aleksandra I (1889–1903) Serbia przeszła poważne reformy monetarne. W 1890 r. wprowadzono dinara złotego o wartości 1 dinar = 5 franków. Walutę tę tworzyły następujące monety: srebrne 1 dinar, srebrne 2 dinar, srebrne 5 dinarów, złote 10 dinarów.W 1893 r. wprowadzono monety niklowe o nominałach 5 i 10 paras, a w 1900 r. brązowe monety 1 i 2 paras .I. Charakterystyka monet serbskich za panowania Aleksandra: Na awersie monet znajdował się portret króla Aleksandra I, na rewersie widniał herb Serbii, a napis był w języku serbskim.I. Panowanie króla Aleksandra zakończyło się jego zamachem w 1903 roku. Jednakże wprowadzone przez niego reformy monetarne pozostały w mocy i stały się kamieniami węgielnymi stabilności finansowej Serbii”.