Mikołaj I, jedyny król Czarnogóry, rządził jako książę od 1860 do 1910, a następnie jako król od 1910 do 1918. Urodził się 7 października 1841 roku w Njeguši, rodzinnej posiadłości rodu Petrovićów, zmarł w Antibes we Francji 1 marca 1921 roku. W młodości studiował w Paryżu, ale stolica Francji nie urzekła go tak bardzo jak jego kraj. W 1860 roku, po zabójstwie wuja Danila I, odziedziczył tron. W tym samym roku ożenił się z Mileną Vukotić. Podczas swojego panowania przeprowadził wiele reform w administracji państwowej, wojsku i oświacie. Czarnogóra była zaangażowana w kilka wojen z Imperium Osmańskim w latach 1862–1878. W 1876 roku rozpoczął wojnę z Turkami i przeprowadził udane kampanie, podczas których zdobył Nikšić, Bar i Ulcinj, przesuwając w ten sposób granice kraju i zdobywając niepodległość wybrzeża Adriatyku, została uznana przez Kongres Berliński w 1878 roku i w w ciągu następnych dziesięcioleci mały górzysty kraj zaczął znacząco się rozwijać. W 1905 r. Utworzono pierwszą konstytucję Czarnogóry i na polecenie Miklósa wprowadzono wolność prasy i ustawodawstwo w stylu zachodnioeuropejskim. W 1906 r. państwo wprowadziło własną walutę, perper. W 1910 r. przyjęło tytuł królewski, a gdy w 1912 r. wybuchła wojna bałkańska, brutalnie walczyło z panowaniem osmańskim. Stracił jednak władzę w 1916 r., kiedy terytorium kraju zajęła monarchia austro-węgierska. Udał się na wygnanie do Francji, zrzekł się jednak roszczeń do tronu aż do swojej śmierci w 1921 r. Jego ciało zostało pochowane w Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej Chrystusa Odkupiciela w Sanremo we Włoszech. Jego żona, królowa Milena, i dwójka z ich dwanaściorga dzieci zostali ponownie pochowani w Czarnogórze w 1989 roku. Pisał także wiersze i był autorem dzieła „Onamo, 'namo”. Jego życie i panowanie były decydującą częścią historii Czarnogóry.

Książę Miklós I, król Czarnogóry, rządził w latach 1860-1918. Za jego panowania system finansowy kraju uległ znaczącym zmianom.W 1860 roku, po wyzwoleniu spod panowania tureckiego, Czarnogóra otrzymała własne prawa bicia monet. Wykorzystując to, książę Miklós zaczął w 1864 roku bić własne monety. Czarnogóra wprowadziła własną walutę, perper. Sprawca został podzielony na 100 paragrafów. Sporne monety zostały wyprodukowane o nominałach 1, 2, 5, 10, 20, 50, 100, 200, 500 i 1000. Na monetach widniał portret księcia Miklósa oraz herb Czarnogóry. Za panowania księcia Mikósa czarnogórski system monetarny przeszedł znaczący rozwój. Nabywając własne prawa bicia, Czarnogóra mogła działać jako niezależne państwo na międzynarodowym rynku finansowym, a czarnogórskie monety sporne do dziś są cennymi przedmiotami kolekcjonerskimi.