Miklós Redwitz pełnił funkcję bana Szörény w pierwszej połowie XV wieku, w południowo-wschodnim regionie granicznym Królestwa Węgier, w strategicznie ważnym Banacie Szörény. Obszar ten znajdował się w zachodniej części dzisiejszej Rumunii, głównie w Oltenii i na wschodnim krańcu Banatu. Banat Szörény został przyłączony do Węgier przez króla Zygmunta w 1419 roku, po tym, jak poprowadził on udaną kampanię nad Dolnym Dunajem. Obszar ten odegrał ważną rolę obronną w walce z podbojami tureckimi, dlatego król wzmocnił zamki i zlecił budowę nowych. W 1429 roku król Zygmunt nadał Banat Szörény Krzyżakom i mianował jego Wielkiego Mistrza, Miklósa Redwitza, banem. Miklós Redwitz był głową banatu w latach 1432–1439, ale za jego panowania banatem był Wład Wielki, który z pomocą Turków zajął większość banatu. Jedynie Szörényvár i Orşova pozostały w rękach węgierskich. Miklósowi Redwitzowi przypisuje się rozpowszechnienie monet miedzianych na Węgrzech. Wcześniej bito głównie monety złote i srebrne, ale ze względów ekonomicznych wprowadził tańsze monety miedziane. Najbardziej znanymi z nich były „garas Rében”, które szybko się rozpowszechniły, choć szybko się zużywały. Innowacją techniczną w systemie monetarnym było to, że nie wykonywano nowych cylindrów do monet miedzianych, lecz wykorzystywano istniejące cylindry złote i srebrne w specjalny sposób. W 1439 roku król Albert mianował Jánosa Hunyadiego banem Szörény, kończąc tym samym kadencję Miklósa Redwitza.

W latach 1432-1439 Miklós Redwitz, ban z Szőrény, kontrolował mennicę na Węgrzech. W tym okresie nastąpiły istotne zmiany w monecie węgierskiej, przed Miklósem Redwitzem moneta węgierska składała się głównie z monet złotych i srebrnych. Wśród monet złotych najczęściej bitą monetą był forint, a wśród monet srebrnych najczęstszą monetą był garas. Jednak za czasów Miklósa Redwitza monety miedziane zaczęły krążyć w coraz większych ilościach.Miklós Redwitz zapoczątkował bicie monet miedzianych, ponieważ monety złote i srebrne stawały się coraz droższe. Produkcja monet miedzianych była znacznie tańsza niż monet złotych czy srebrnych.Pierwsze miedziane monety Miklósa Redwitza zostały wybite w 1432 roku. Monety te stały się znane jako „wynalazek Rébena”. Istota wynalazku Rébena polegała na tym, że do bicia monet miedzianych nie było konieczności wykonywania nowych cylindrów menniczych, lecz wykorzystywano istniejące już cylindry mennicze złote i srebrne. Aby jednak wybić miedziane monety, trzeba było obchodzić się z cylindrami w specjalny sposób.Miedziane monety Miklósa Redwitza szybko rozprzestrzeniły się na Węgrzech. Zaletą monet miedzianych była to, że były tanie, ale szybko się zużywały.Monety miedziane odgrywały coraz większą rolę w mennictwie węgierskim.Najczęściej bitą monetą miedzianych monet Miklósa Redwitza była moneta 24-denarowa. Monety te stały się znane jako „Rében garas”. W drugiej połowie XV wieku najczęściej bitą monetą w mennictwie węgierskim były gary Rében.