Oszkár I (Paryż, 4 lipca 1799 - Sztokholm, 8 lipca 1859) był królem Szwecji i Norwegii, które pozostawały z nim w unii personalnej od 1814 roku, od 1844 roku aż do jego śmierci. Był drugim władcą rodu Bernadotte. Po wstąpieniu na tron popierał wiele reform, a jego styl rządzenia charakteryzował się paternalizmem. Po wydarzeniach 1848 roku jego sposób myślenia stawał się coraz bardziej konserwatywny, zwłaszcza w kwestiach konstytucyjnych. Jego politykę zagraniczną cechował antyrosyjski charakter. Jego ojcem był Jean Baptiste Bernadotte, generał rewolucji francuskiej, marszałek Francji, a później, od 1818 roku, król Szwecji (jako Jan Karol XIV) i Norwegii (jako Jan Karol III). ). Jego matką była Désirée Clary, była narzeczona francuskiego cesarza Napoleona. Urodził się jako jedyne dziecko swoich rodziców. Jego ojcem chrzestnym został sam Napoleon. Wstąpił na tron w 1844 roku po śmierci ojca. Po wstąpieniu na tron popierał wiele reform. Jego początkowy liberalizm i poglądy na politykę podatkową, wolność prasy i reformę prawa karnego zbiegły się z potrzebą zmian politycznych i wymogami industrializacji. Oprócz tego pierwszy krok w kierunku osiągnięcia równości płci zrobił, uchwalając w 1845 r. ustawę, która stanowiła, że spadkobiercy płci męskiej i żeńskiej (rodzeństwo) korzystają ze spadku w równych częściach, jeśli zmarły nie pozostawił testamentu. W 1846 r. zniósł system cechowy. W swoim ustawodawstwie uwzględniał aspekt zwiększania zamożności swoich krajów. W 1857 r. szwedzki parlament oświadczył, że żaden z jego poprzedników nie był w stanie zapewnić swoim poddanym takiego dobrobytu. Oszkár był zwolennikiem unii państw skandynawskich i jako taki przyznał obu krajom unię personalną, Norwegię i. Szwecja, te same prawa, tworząc równość między obydwoma krajami, 1823. 19 czerwca poślubił księżniczkę Józefinę Leuchtenberg (1807–1876), z domu Joséphine Maximilienne de Beauharnais, córkę Eugène de Beauharnais i Augusty Amálii, księżnej królewskiej Bawarii, wnuczkę Joséphine de Beauharnais, pierwszej żony Napoleona, która była także Mikasą Byłem także wnukiem króla Bawarii. Z ich małżeństwa urodziły się następujące dzieci: Károly Lajos Jenő (1826–1872), później XV. Król Szwecji i Norwegii pod imieniem Károly Oszkár Ferenc Gusztáv, książę Wyżyny (1827–1852) Frigyes Oszkár (1829–1907), później II. Król Szwecji i Norwegii pod imieniem Oszkár. Królewska księżniczka Szwecji Sarolta Eugénia Augusta (1830–1889). Ágost Károly Miklós, książę Dalarny (1831–1873). Do króla Szwecji Karola.

Oskar I był królem Norwegii i Szwecji w latach 1844-1859. Był drugim monarchą rodu Bernadotte i wspierał wiele reform, takich jak polityka podatkowa, wolność prasy, reforma prawa karnego i poprawa edukacji publicznej. Za jego panowania rozwinęły się także mennice szwedzkie i norweskie oraz wprowadzono nowe monety.Pierwszy 1/16 talara pojawił się w mennicy szwedzkiej w 1844 r., 1/32 talara w 1845 r., 2 Skilling Banco w 1846 r., 1849- w 4 Skilling Banco , w 1855 r. pierwsza moneta 1/4 riksdaler banco, w 1857 r. 1/2 riksdaler banco, a w 1858 r. pierwsza moneta 1 riksdaler banco. W monecie norweskiej pierwszy speciedaler 1/2 pojawił się w 1844 r., speciedaler 1/5 w 1845 r., pierwszy speciedaler 1/2 w 1848 r., speciedaler 1/4 w 1850 r., pierwsze 2 umiejętności w 1851 r., w 1855 r. 1 /3 speciedaler, w 1857 pierwszy speciedaler 1/8, a w 1858 1 speciedaler. Na monetach szwedzkich i norweskich pojawił się portret i herb króla Oskara I.