III. Béla (Wielki) był królem Węgier i Chorwacji w latach 1172-1196. Jego ojciec II. Matką króla Gézy była królowa Eufrozyna.Po wstąpieniu na tron Béli przywrócono porządek i kraj nawiązał bliski kontakt z Bizancjum. Udało mu się rozkwitać gospodarka i kultura, udało mu się uczynić pisanie uniwersalnym. Odegrał też wybitną rolę we wspieraniu i umacnianiu Kościoła węgierskiego. Za jego panowania miały miejsce znaczące konstrukcje w instytucjach kościelnych, a od grup mniejszościowych zażądano nawrócenia na chrześcijaństwo. Wspierał dobre stosunki z Papieżem i aktywnie uczestniczył w ówczesnej polityce europejskiej. Za jego panowania Węgry stały się jednym z wiodących mocarstw w Europie Środkowej. Pod wieloma względami jego panowanie było kulminacją ery Árpádów. Zmarł w 1196 roku. Jego następcą został jego syn, książę Imre.

III. Wewnętrzny spokój stworzony przez Bélę był okazją do wzmocnienia jego królestwa reformami.Béla stawił czoła ciągłemu pogarszaniu się sytuacji monetarnej typowej dla XII wieku, co wiązało się z obiegiem mniejszych monet o niższej zawartości metali szlachetnych oraz wagą i zawartością metali szlachetnych bitych monety wzrosły. Oprócz tego Béla wprowadził również monety miedziane w stylu bizantyjskim, które wciąż można znaleźć w dużych ilościach.Za czasów Béli pojawiły się również monety pseudoarabskie, na których widać imitacje napisów arabskich, co również wskazuje na szeroką wizję władcy.