Abdul-Mezdsid urodził się w 1823 roku jako syn Mahmuda II. Po śmierci ojca, w 1839 roku, wstąpił na tron, którym rządził aż do śmierci. W 1839 roku wydał Konstytucję Gulhane, za pomocą której starał się uszczęśliwić swój lud i miał nadzieję umocnić swoją władzę. Konstytucja została opublikowana i ogłoszona, ale nie przyniosła skutku. W 1856 roku wydał kolejne dekrety. Tym razem Hatti-Humajun, zgodnie z którymi poddani mieli zostać podzieleni na trzy grupy. Zmarł w 1861 roku. Jego następcą został syn, Abdul-Aziz.

Sułtan Abdul-Mecid I rządził Imperium Osmańskim od 1839 do 1861 roku. Podczas swoich rządów wprowadził szereg reform, z których jedną była reforma systemu finansowego. Sułtan wprowadził nowy, oparty na złocie system monetarny w 1844 roku, zastępując poprzedni system oparty na srebrze. Nowy system nazwano _kuruş_ i podzielono na 100 para. Wprowadzenie nowego systemu monetarnego miało kilka zalet. Ustabilizowało gospodarkę cesarską i przyczyniło się do rozwoju handlu. Ponadto nowy system monetarny wydawał się nowocześniejszy i bardziej zaawansowany niż poprzedni. Monety sułtana Abdul-Mecida I uległy znaczącej zmianie wraz z wprowadzeniem nowego systemu monetarnego. Nowe monety miały bardziej nowoczesny design i przedstawiały portret nowego władcy. Najczęściej używanymi monetami bitymi za panowania sułtana były monety o nominałach 1, 2, 5, 10, 20, 50 i 100 kurusów. Wprowadzenie nowego systemu monetarnego było ważnym krokiem w modernizacji Imperium Osmańskiego. Reformy sułtana przyczyniły się do rozwoju gospodarki cesarskiej i umocnienia pozycji imperium na arenie międzynarodowej.