Kónstántinos X, pierwotnie znany jako Kónstántinos Dukasz, urodził się w 1006 roku w Anatolii. Został cesarzem Bizancjum 24 listopada 1059 roku, po abdykacji Izaaka I. Za jego panowania imperium stanęło przed wieloma wyzwaniami, a w związku z osłabieniem potęgi imperium doznało kilku ataków. Za panowania Konstantyna państwo bizantyjskie znalazło się w niezwykle trudnej sytuacji. Wskutek wzrostu wydatków wojskowych i spadku dochodów sytuacja finansowa państwa pogarszała się. . Rozprzestrzenianie się feudalizmu i ogromne darowizny kościoła przyczyniły się również do trudności finansowych państwa. W 1060 roku Normanowie pod wodzą Roberta Guiscarda zdobyli miasta Reggio i Taranto, co jeszcze bardziej pogorszyło sytuację potęgi bizantyjskiej. Panowanie Konstantyna zakończyło się 22 maja 1067 r. wraz z jego śmiercią.

Konstantyn X, znany również jako Konstantyn X, był cesarzem Cesarstwa Bizantyjskiego w latach 1059–1067. Za jego panowania zaszły znaczące zmiany w systemie finansowym i systemie monetarnym imperium. Za jego panowania bizantyjski system monetarny stopniowo przechodził na oparty na metalu, a stare monety z brązu zastąpiono monetami miedzianymi i srebrnymi. Jedną z najbardziej znaczących zmian było zastąpienie starego nomizmu nową walutą zwaną „basilikonem”. Celem reformy monetarnej była stabilizacja gospodarki i ograniczenie hiperinflacji, która była głównym problemem w poprzednich dekadach. Jednak nowy pieniądz nie został w pełni zaakceptowany, a stary pieniądz nadal krążył.X. Cechą charakterystyczną monety Konstantyna było przedstawienie na monetach portretów cesarza i jego rodziny, co było zgodne z ówczesną tradycją.