Wielki książę Károly Sándor był władcą Wielkiego Księstwa Saksonii-Weimaru-Eisenach od 1853 r. aż do swojej śmierci w 1901 r. Był trzecim władcą Wielkiego Księstwa i miał znaczący wpływ na rozwój kulturalny i polityczny regionu. Za jego panowania Wielkie Księstwo rozkwitło i wspierało wiele inicjatyw artystycznych i naukowych. Károly Sándor urodził się 24 czerwca 1818 r. w Weimarze i zmarł w Weimarze 5 stycznia 1901 r. Za jego panowania Wielkie Księstwo było ośrodkiem gospodarczym i kulturalnym, a sam monarcha brał czynny udział w promowaniu sztuki i nauki. Zainteresowania wielkiego księcia sztuką sprawiły, że Weimar stał się jednym z ośrodków niemieckiego klasycyzmu.

Wielki książę Károly Sándor był władcą Wielkiego Księstwa Szasz-Weimar-Eisenach od 1853 do 1901 roku. Jedną z monet obiegowych emitowanych w Wielkim Księstwie był 1 fenig, wykonany z miedzi. Monety te zostały wybite w Berlinie w latach 1858 i 1865, a ich znakiem menniczym był „A”. SACHSEN WE”, a na odwrotnej stronie widniał napis „SCHEIDE MÜNZE 1 PFENNIG NUMER ROKU”. Monety ważyły 1,5 g, miały średnicę 17,5 mm i grubość 0,9 mm. Ich brzegi są gładkie. Monety te służyły nie tylko jako środek płatniczy, ale także jako dokumenty historyczne, dzięki którym możemy uzyskać wgląd w ówczesne warunki gospodarcze i kulturalne.