XIV. Papież Benedykt, pierwotnie Prospero Lorenzo Lambertini, urodził się 31 marca 1675 roku w Bolonii. Był znakomitym prawnikiem kościelnym i w 1726 roku został mianowany kardynałem. Został wybrany na papieża 17 sierpnia 1740 r., a swój urząd objął 25 sierpnia. W czasie swojego pontyfikatu podjął kilka ważnych kroków, w tym reorganizację urzędów kurialnych i publikację nowego Indeksu. Znaczącą rolę odegrała także jego twórczość naukowa, najbardziej znana to De servorum Dei beatificatione et beatorum canonisatione, które napisał jeszcze jako arcybiskup Bolonii. W 1741 r. zawarł konkordat z Neapolem, a w 1753 r. z Hiszpanią. W 1751 potępił masonerię i wprowadził wiele reform kościelnych. Zmarł 3 maja w Rzymie.

XIV. Papież Benedykt rządził Stolicą Apostolską w latach 1740-1758. W tym okresie monety watykańskie kontynuowały działalność tak jak w poprzednich dziesięcioleciach. Główna mennica papiestwa działała w Zamku Świętego Anioła, niedaleko Bazyliki św. Piotra w Rzymie.Monety papieskie produkowano ze srebra i złota. Wśród monet srebrnych najczęściej bito skudo i kreuzery. Wśród monet złotych najważniejsze były piastry i cukinie.Wizerunek medalowy monet papieskich składał się zazwyczaj z wizerunku papieża oraz herbu i dewizy papieskiej. Napisy pisano w języku łacińskim.XIV. Moneta papieża Benedykta posiadała następujące główne cechy: jakość monet była dobra, a wizerunek medalika starannie opracowany. Główna mennica papiestwa, mennica Zamku Świętego Anioła, posiadała nowoczesne wyposażenie. Monety papieskie były szeroko rozpowszechniony w XVIII-wiecznej Europie. Monety papieskie bite przez papieża Benedykta do dziś stanowią przedmioty kolekcjonerskie i mają znaczną wartość.