Maria Teresa urodziła się w maju 1717 w Wiedniu i była cesarzową Austrii lub Była królową Węgier w latach 1740-1780. Jego matka, królowa Węgier Elżbieta Krisztina, a ojciec VI. Karol był Świętym Cesarzem Rzymskim. Teresa zastąpiła go jako następczyni tronu po przyjęciu sukcesji kobiet w Domu Habsburgów. Jednak po śmierci ojca, II. Król pruski Fryderyk i inni rywale zakwestionowali jego prawa do tronu i wyruszyli przeciwko niemu na wojnę. Maria Teresa skutecznie obroniła swoje imperium przed inwazją pruską swoją lojalną armią i ostatecznie zawarła z nimi pokój.

Nie zadowalał się jednak zwykłym zachowaniem rezerwy: przeprowadził ambitne reformy i wzmocnił władzę państwa. Starał się unowocześniać gospodarkę, wspierał manufaktury i przetwórców. Rozbudował też sieć szkół i poprawił jakość nauczania. Zrobił też wiele dla narodu węgierskiego: wzmocnił prawo kraju i zachował tradycyjne prawo węgierskie.

Sama cesarzowa miała bogate życie rodzinne. Miał 16 dzieci, w tym II. Cesarz József, który później zastąpił go i kontynuował reformy w cesarstwie.

Maria Teresa zmarła w 1780 r. Nawet dzisiaj jest szanowaną postacią w historii Austrii i Węgier, a jego panowanie przez wielu utożsamiane jest z okresem rozkwitu imperium.

Cztery dekady panowania królowej Marii Teresy przyniosły znaczące zmiany w finansach imperium. Na trwającą latami wojnę potrzebne były duże pieniądze, a następnie na przeprowadzenie reform gospodarczych, administracyjnych, wojskowych i kulturalnych, na które jednak brakowało odpowiedniej ilości kruszcu szlachetnego. Finansowe zjednoczenie imperium kontynuowano w 1766 roku. Zamiast tradycyjnych znaków menniczych, znakom ułożonym według ważności z punktu widzenia cesarstwa nadano ich litery w porządku alfabetycznym, które odtąd pełniły również funkcję znaków menniczych. W Wiedniu otrzymał ją Bt Körmöcbánya, Ct Praga. Znak Gyulafehérvára zmienił się na E, a Nagybánya na G. System znakowania według alfabetu obowiązywał do czasu kompromisu.Działania Marii Terezii przyniosły znaczącą zmianę w węgierskiej sztuce monetarnej i medalierskiej. Na mocy porozumienia między Austrią a Bawarią monety „węgierskie" bito również w Körmöcbány, Szomolnok, Nagybány, Oravicabány i Gyulafehérvár zgodnie z bazą konwencyjną. Dénar po raz ostatni wybita została przez Márię Terézię w 1766 i 1786 r. zaprzestano również bicia złotych forintów. Jego monety okolicznościowe zostały wykonane z wysoką jakością artystyczną i fachowością, w pełnym przepychu sztuki barokowej. Panowanie Marii Teresy (1740-80) przyniosło fundamentalne zmiany finansowe. Po Marii Teresie nie bito już poltur i denarów.