János Albert I, członek rodu Jagiellonów, był królem Polski w latach 1492-1501. IV. Urodził się jako drugi syn Kázméra i Erzsébet Habsburgów, wnuk króla węgierskiego Alberta ze strony matki Albert János został koronowany na króla Polski 23 września 1492 roku w Krakowie. Za jego panowania wzmocnił się polski parlament szlachecki (Sejm), a on nadał Sejmowi szerokie uprawnienia ustawodawcze. Albert János starał się także o koronę węgierską. Dotarł aż do Rákos-mező, ale ostatecznie został wypędzony z kraju przez wojska wojewody siedmiogrodzkiego Pála Kinizsiego i Istvána Batorego. Został zmuszony do zrzeczenia się roszczeń do tronu. Za jego rządów Turcy zajęli miasta Kilia i Biełgorod na wybrzeżu Morza Czarnego. János Albert poprowadził wyprawę do Mołdawii, ale poniósł ciężką klęskę w bitwie pod Koźminem. W latach 1498–1501 król był zajęty odpieraniem ataków Tatarów na wschodnie granice Polski. Przed śmiercią został zmuszony do najazdu na posiadłości pruskie swojego nieposłusznego wasala, Wielkiego Mistrza Krzyżaków Niemieckich, Frigyesa Szásza, zmarłego 17 czerwca 1501 roku w Toruniu. Nie miał żony ani potomków, dlatego po jego śmierci tron przeszedł na jego młodszego brata, Sándora. Życie i panowanie Jánosa Alberta obfitowało w wiele ciekawych wydarzeń i przyczyniło się do rozwoju historii Polski. Miejsce jego spoczynku znajduje się w Katedrze Wawelskiej.

Król polski Jan Albert I panował w latach 1492-1501 i był członkiem Domu Jagiellońskiego. W okresie bicia emitowała kilka rodzajów monet, z których najbardziej charakterystyczne były następujące: Denar (pol. denar) był małą srebrną monetą emitowaną przez ojca króla IV. Kázmér wprowadził go w 1484 roku. Po jednej stronie denara znajdował się herb króla, po drugiej zaś wizerunek św. Jerzego Pogromcy Smoków. Wartość denara wynosiła 1/60 złotego forinta.Złoty forint (polski: złoty) był złotą monetą o wysokiej wartości, wprowadzoną przez króla w 1496 roku. Po jednej stronie złotego forinta znajdował się portret króla, a po drugiej herb Polski. Wartość złotego forinta wynosiła 60 denarów. Półzłoty forint (polski: półzłoty) był mniejszą złotą monetą wprowadzoną przez króla w 1498 roku. Po jednej stronie złotego półforinta widniał portret króla, a po drugiej herb Polski. Wartość pół złotego forinta wynosiła 30 denarów. Gros był srebrną monetą średniej wartości wybitą przez króla w 1499 roku. Po jednej stronie grosu widnieje herb króla, po drugiej herb Polski. Wartość brutto odpowiadała 3 denarom.