II. Miksa Emánuel, elektor Bawarii, członek rodu Wittelsbachów, rządził Bawarią od 1679 do 1706, a następnie od 1714 do 1726. Urodził się 11 lipca 1662 roku w Monachium i tam zmarł 26 lutego 1726 roku. Jego ojcem był elektor Maria Ferdynand Wittelsbach (1636–1679), syn elektora Bawarii Miksy I (1573–1651) i arcyksiężnej Marii Anny austriackiej (1610–1665) II. Jest wnukiem Świętego Cesarza Rzymskiego Ferdynanda. Jego matką była księżna Henrietta Adelheid Sabaudii (Adelaide Enrichetta di Savoia, 1636–1676), córka księcia Wiktora Amadé Sabaudzkiego (1587–1637) i księżniczki królewskiej Krystyny Marii z Francji ( 1606–1663), IV. Wnuk króla francuskiego Henryka XIII. Jest siostrzenicą króla Ludwika. Z małżeństwa jej rodziców urodziło się ośmioro rodzeństwa, ale tylko czworo osiągnęło dorosłość. W ciągu swojego życia uczestniczyła w wielu znaczących wydarzeniach. W 1683 roku brał udział w wyzwoleniu oblężonego przez Turków Wiednia, a następnie jako naczelny wódz prowadził wyprawy przeciwko Turkom na Węgrzech. Jako odnoszący sukcesy generał, jego działalność wywarła znaczący wpływ na ówczesną sytuację polityczną w Europie. Miksa Emánuel był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była arcyksiężna Maria Antonia Habsburgów, a drugie małżeństwo z polską księżniczką królewską Terezią Kingą. Kilkoro jego dzieci odegrało później ważną rolę, VII. Cesarz niemiecko-rzymski Károly i Ágos I Kelemen, książę-arcybiskup Kolonii, również pełnili rolę mecenasa, wspierając sztukę i naukę, tworząc w ten sposób tradycję w rozwoju kultury bawarskiej. Za jego panowania również zaszły istotne zmiany w monecie bawarskiej. Wprowadził nowe bawarskie złoto, dukat, który był wykonany z 3,5 grama złota i miał próbę 986 części II. O życiu i panowaniu Miksy Emanuela zdecydowały także walki o hiszpańskie dziedzictwo. Pełnił funkcję królewskiego gubernatora generalnego Niderlandów Hiszpańskich w latach 1692–1706, a następnie piastował to stanowisko ponownie w latach 1704–1706. W ostatnich latach jego następcą na tronie bawarskim został jego syn Károly Albert, który koronował sam był królem Bawarii podczas swojego późniejszego panowania. Dziedzictwo Miksy Emánuela jest nadal odczuwalne w Bawarii, ponieważ jego działania i wpływy kulturowe za jego panowania znacząco ukształtowały tożsamość regionu.

II. Bawarski elektor Miksa Emánuel rządził od 1679 do 1706, a następnie od 1714 do 1726. Za jego panowania w bawarskim monetarstwie zaszły istotne zmiany.W 1679 roku Miksa Emánuel wprowadził nowe bawarskie złoto – dukat. Dukat został wykonany z 3,5 grama złota i miał próbę 986 tysięcznych. W następnych dziesięcioleciach dukat został przyjęty także jako środek płatniczy w wielu innych krajach.Za panowania Miksy Emánuela srebrne monety Bawarii również uległy znaczącym zmianom. W 1692 r. wprowadził nowy talar bawarski, który był wykonany z 29,25 grama srebra i miał próbę 900 tysięcznych. W ciągu następnych dziesięcioleci talar stał się jednym z najpopularniejszych środków płatniczych w Cesarstwie Niemiecko-Rzymskim.Za panowania Miksy Emanuela w bawarskiej monecie krążyły następujące nominały: Złoto: dukat, półdukat, ćwierćdukat , srebro: talar, półtalar, ćwierćtalar, krajcár, miedź: kreuzer, groschen Monety Miksy Emánuela znacząco przyczyniły się do stabilności finansowej Bawarii i międzynarodowego uznania bawarskiej waluty. Oto kilka konkretnych przykładów II. Na pieniądzu Miksy Emánuela: 1692 talar bawarski, na awersie portret elektora, a na rewersie scena przedstawiająca zwycięstwo św. rewers to herb Bawarii II. Monety Miksy Emánuela do dziś mają znaczną wartość numizmatyczną.