Fáruk I urodził się w 1920 r. w Kairze jako pierwszy syn króla Egiptu Fuada I i królowej Nazli Sabri. Wstąpił na tron w 1936 roku, w wieku 16 lat, po śmierci ojca. Jego wczesne panowanie charakteryzowało się obietnicą reform, ale wkrótce stało się jasne, że Fáruk był mniej zainteresowany przewodzeniem krajem niż luksusowym stylem życia w 1938 roku. 20 stycznia ożenił się z 16-letnią Safinaz Zulficar (1921–1988), córką sędziego Cour d'Appel Mixte w Aleksandrii. Nadał jej imię Farida („jedyna”). Faárúk wierzył, że litera F przyniesie szczęście jego rodzinie. Z tego małżeństwa miał trzy córki, po którym nastąpił rozwód. W 1950 roku w sklepie jubilerskim w Kairze poznała 17-letniego Narrimana Sadika. Ożenił się z nią 6 maja 1951 r., a 16 stycznia 1952 r. urodził się następca tronu: książę Ahmed Fuad, który przez krótki czas był II. Jako Fuad był ostatnim królem Egiptu Za jego panowania miało miejsce kilka znaczących wydarzeń, m.in. zawarcie w 1936 roku porozumienia sojuszniczego z Brytyjczykami, które gwarantowało im stacjonowanie wojsk w strefie Kanału Sueskiego przez 20 lat. Popularność króla Farouka spadła z biegiem lat, częściowo z powodu jego decyzji politycznych i ekstrawaganckiego stylu życia. W 1942 r. został zmuszony do mianowania premiera bardziej przyjaznego Wielkiej Brytanii, co jeszcze bardziej pogorszyło jego sytuację. Oprócz bogactwa i wystawnego stylu życia słynął także z korupcji i kleptomanii. Ostatecznie został odsunięty od władzy w wyniku zamachu stanu w 1952 r., a kraj stał się republiką. Następnie Fáruk udał się na wygnanie i zmarł w Rzymie w 1965 roku.

Król Egiptu Faruk I panował od 1936 do 1952 roku, kiedy to wybito wiele nowych monet. Monety były głównie wykonane ze złota, srebra i miedzi i miały różne wartości. Na awersie każdej monety widniał portret króla, natomiast rewers monety posiadał różnorodne motywy, jak np. symbole Egiptu czy herb króla.I. Za panowania Faruka wybite są złote monety o nominałach 20, 10 i 5 piastrów oraz 1 i 2 gwinei, srebrne monety o nominałach 50, 20, 10 i 5 oraz 1 i 2 liwrów oraz miedziane monety o nominałach 20, 10 i 5 piastrów. Jakość i wykonanie Monety są bardzo wysokie i od tego czasu cieszą się dużym zainteresowaniem wśród numizmatyków. Za panowania faraona monety były ważną częścią egipskiej gospodarki. Monety były nie tylko środkiem płatniczym, ale także symbolem władzy królewskiej.