Król Jordanii Abdullah I, członek dynastii Haszymidzkiej, był główną postacią w historii Bliskiego Wschodu od 1921 do 1946 roku. Urodzony w Mekce w 1882 r., dorastał w Stambule w czasach Imperium Osmańskiego. We wczesnych latach brał udział w arabskim ruchu nacjonalistycznym, który nawoływał do niepodległości terytoriów arabskich od Imperium Osmańskiego. W 1916 roku odegrał ważną rolę w wybuchu arabskiego powstania przeciwko panowaniu osmańskiemu. W 1920 r. Kongres iracki ogłosił go królem Iraku, ten jednak odmówił objęcia tronu, który później został przekazany jego młodszemu bratu, Faisalowi I. Jako emir Transjordanii od 1921 r. Abdullah stopniowo negocjował separację prawną między Transjordanią a mandatem brytyjskim. Jego celem było utworzenie zjednoczonego królestwa arabskiego, które obejmowałoby Syrię, Irak i Transjordanię. Ściśle współpracował z Wielką Brytanią podczas II wojny światowej, a jego armia, Legion Arabski, brała udział w okupacji wojsk brytyjskich w Syrii i Iraku w 1941 r. W 1946 r. Transjordania uzyskała niepodległość, a 25 stycznia w Ammanie Abdullah został koronowany Móc. Był jedynym przywódcą arabskim, który zaakceptował dokonany przez ONZ w 1947 r. podział Palestyny na państwa żydowskie i arabskie. Podczas wojny z Izraelem w 1948 r. jego armie okupowały Palestynę na zachód od rzeki Jordan, znaną później jako Zachodni Brzeg, i okupowały wschodnią Jerozolimę, łącznie ze Starym Miastem. Dwa lata później przyłączył Zachodni Brzeg do królestwa, zmieniając nazwę kraju na Jordania. Popularność Abdullaha spadła i w 1951 r. został zamordowany przez palestyńskiego nacjonalistę. Za jego panowania Jordania odegrała ważną rolę w politycznym rozwoju regionu, a jej wpływ do dziś jest odczuwalny w geopolityce Bliskiego Wschodu.

Król Jordanii Abdullah I rządził Jordanią od 1921 do 1951 roku, najpierw jako emir, a następnie jako król od 1946 roku. Podczas bicia wyemitowała kilka monet, które uległy zmianie w okresie mandatu brytyjskiego, niepodległości i okupacji terytoriów palestyńskich.W latach dwudziestych XX wieku monety Emira Abdullaha były identyczne z monetami Mandatu Brytyjskiego Palestyny, które stanowiły podzbiór funta brytyjskiego. Monety te miały napisy arabskie i hebrajskie oraz herb Korony Brytyjskiej.W latach trzydziestych XX wieku Emir Abdullah wprowadził nowe monety zwane dinarem transjordańskim, które były odpowiednikiem funta brytyjskiego. Monety te miały napisy w języku arabskim i angielskim oraz herb Haszymidzki.W latach czterdziestych XX wieku Emir Abdullah wyemitował dodatkowe monety znane jako fils transjordański, stanowiące podzbiór dinara transjordańskiego. Monety te miały napisy w języku arabskim i angielskim i oprócz herbu Haszymidzkiego przedstawiały portret Abdullaha.W 1946 r. Emir Abdullah został królem i zmienił nazwę kraju na Jordania. Nowe monety królewskie, nazwane dinarem jordańskim i filsem jordańskim, pozostały na poziomie funta brytyjskiego. Monety te miały napisy w języku arabskim i angielskim i oprócz herbu Haszymidzkiego widniał na nich także portret Abdullaha.W 1948 r. Jordania zajęła część terytoriów palestyńskich i przejęła tam monety. Monety te nazywane były funtem palestyńskim i milami palestyńskimi i stanowiły podzbiór funta brytyjskiego. Monety te miały napisy w języku arabskim, hebrajskim i angielskim oraz widniały herb Korony Brytyjskiej.W 1950 r. Jordania zaanektowała okupowane terytoria palestyńskie i zastąpiła tam monety. Nowe monety nazwano dinarem jordańskim i filsem jordańskim i pozostawały na poziomie funta brytyjskiego. Monety te miały napisy w języku arabskim i angielskim i oprócz herbu Haszymidzkiego przedstawiały portret Abdullaha.W 1951 r. król Abdullah został zamordowany, a na tronie zastąpił go jego syn Talal.