Napoleon I, pierwotnie Napoleon Bonaparte, był francuskim generałem, dowódcą i politykiem. Był pierwszym konsulem Republiki Francuskiej w latach 1799-1804. Później, jako Napoleon I, cesarz Cesarstwa Francuskiego, najpierw między 1804 a 1814 rokiem, potem przez sto dni między marcem a czerwcem 1815 roku. 1769. Urodził się 15 sierpnia w Ajaccio na Korsyce we Francji. Zmarł: 5 maja 1821 Longwood, St Helena, Wielka Brytania. Jego religia: rzymskokatolicka. Wychowywał się jako katolik, ale nigdy nie pogłębił swojej wiary. W czasie rewolucji ogłosił się deistą i zawarł cywilny ślub z Joséphine de Beauharnais, bez ceremonii religijnej, ale równie dobrze mógł to być krok podjęty w imię jego kariery w antykościelnej atmosferze rewolucji , jak fakt, że w przeddzień koronacji cesarza, pod naciskiem papieża, Napoleona i Józefiny, został on teraz pobrany na katolickim weselu przez kardynała Fescha. To prawda, że trybunał kościelny w Paryżu pod kontrolą Napoleona unieważnił to małżeństwo w styczniu 1810 roku. Następnie 1 kwietnia 1810 r. zawarł kolejne małżeństwo z arcyksiężną Marią Lujzą, również podczas ceremonii katolickiej, ale już jako osoba ekskomunikowana przez papieża w 1804 r. Został koronowany na cesarza w katedrze Notre-Dame 2 grudnia 1805 roku. Został koronowany na króla Włoch w katedrze w Mediolanie 17 marca. Najpierw XVIII. Ludwik był jego następcą na stanowisku króla, a następnie II. Napoleon poszedł za nim. Jest jedną z najwybitniejszych postaci w historii Europy, jednym z najsłynniejszych i najczęściej omawianych generałów, wielką ikoną przywództwa wojskowego. W sumie stoczył 56 zwycięskich bitew. Do dziś jest to jedno z najsłynniejszych francuskich, a także najsłynniejszych korsykańskich VII. Konkordat Piusza z papieżem oraz wprowadzone przez niego reformy administracyjne, wojskowe, oświatowe i prawne wywarły decydujący wpływ na rozwój społeczeństwa francuskiego. W ciągu nieco ponad dziesięciu lat jego armie walczyły z prawie wszystkimi krajami europejskimi, często jednocześnie, a jego kraj przejął kontrolę nad dużą częścią Europy kontynentalnej w drodze podboju lub sojuszu. Pasmo jego sukcesów przerwał katastrofalny najazd na Rosję w 1812 roku. Po kolejnej klęsce pod Lipskiem, w 1814 roku, wojska alianckie wkroczyły na terytorium Cesarstwa Francuskiego, zmuszając go do abdykacji. Został zesłany na wyspę Elbę, ale wrócił w następnym roku i odzyskał władzę na sto dni. 18 czerwca 1815 roku poniósł ostateczną klęskę w bitwie pod Waterloo, po czym został zesłany przez zwycięzców na wyspę Świętej Heleny, gdzie żył pod brytyjskim nadzorem aż do swojej śmierci w 1821 roku. Napoleon był potężną ikoną w historii dziedzinie przywództwa wojskowego, a jego reformy wywarły znaczący wpływ na społeczeństwo francuskie. Choć jego sukcesy przerwał katastrofalny najazd na Rosję w 1812 roku, nadal jest jedną z najwybitniejszych postaci w historii.

Napoleon I rządził Francją i Włochami od 1804 do 1814 roku. W tym okresie dokonał istotnej reorganizacji mennicy francuskiej i wprowadził nowe monety. Oficjalną walutą stał się frank francuski. Do produkcji monet zastosowano nową, nowoczesną technologię. Ujednolicono design monet i widniał na nich wizerunek Napoleona. Mennica Napoleona znacząco przyczynił się do rozwoju gospodarki francuskiej. Frank stał się stabilną i cenną walutą, która pomogła ożywić francuski handel i przemysł.Wśród monet wprowadzonych przez Napoleona najważniejszy był frank: był to oficjalna waluta i dzielił się na 100 centymów, Augusta: był to złoty frank , i Był to równowartość 20 franków, a napoleon: był to srebrny frank i stanowił równowartość 5 franków. Moneta Napoleona wywarła znaczący wpływ na historię monetarną Europy. Frank francuski i monety napoleońskie były szeroko rozpowszechnione w Europie i posłużyły za wzór dla późniejszych reform monetarnych w wielu krajach.