Moulay Yusuf ben Hassan (arab. مولاي يوسف بن الحسن) urodził się w 1882 r. w Meknes, zmarł w 1927 r. w Fezie. Był sułtanem dynastii Alawi w Maroku od 1912 do 1927. Odziedziczył tron po swoim ojcu, Hassanie I, który był synem sułtana Maroka Muhammada IV. Panowanie Moulaya Yusufa było okresem burzliwym, z częstymi powstaniami przeciwko Hiszpanii i Francji. Doszło także do dwóch głównych powstań: wojny Rif, prowadzonej przez Abd el-Krima w hiszpańskiej kolonii na północy, podczas której el-Krim założył Republikę Rif; oraz powstanie Hasani-Sanhaja Saharan w południowej kolonii francuskiej, na którego czele stał syn Ma al-'Aynayna, Ahmed al-Hiba. Wojna Rif ostatecznie dotarła na terytorium kolonialne Francji, co doprowadziło do utworzenia francusko-hiszpańskiej koalicji wojskowej, która ostatecznie pokonała rebeliantów w 1925 roku. Dla własnego bezpieczeństwa Yusef przeniósł dwór z Fezu do Rabatu, który od tego czasu pozostaje stolicą kraju, gdy Yusef zmarł nagle na mocznicę w 1927 roku. Jego następcą został jego syn Mohammed V. Został pochowany na cmentarzu królewskim meczetu Mulaja Abdallaha.

Sułtan Mulay Yusuf rządził Marokiem od 1912 do 1927. Jego monety były zgodne z tradycyjnym stylem mahometańskim, który obejmował arabskie napisy i islamską ikonografię. Sułtan doszedł do władzy podczas protektoratów francuskiego i hiszpańskiego, które rządziły Marokiem i miał ograniczoną niezależność w dziedzinie monet.. W tym okresie Mennica Maroka wyemitowała różne monety i banknoty. Monety i banknoty przedstawiały portret sułtana oraz motywy kulturowe mahometańskie i marokańskie. Takie instrumenty finansowe odzwierciedlały dane otoczenie polityczne i społeczne oraz sugerowały wpływy zagraniczne, ponieważ Maroko znajdowało się w tym okresie częściowo pod kontrolą zagraniczną.