III. Leopold, królewski książę Belgii z rodu Saxe-Coburg-Gotha, książę Brabancji, następca tronu, a następnie król Belgii, był czwartym władcą Belgii. Jego panowanie trwało od 1934 do 1951 roku. Książę Leopold urodził się 3 listopada 1901 roku w Brukseli. Był pierwszym dzieckiem księcia Alberta, późniejszego króla Belgii Alberta I i księżnej Elżbiety Bawarskiej (późniejszej królowej Belgii).W 1934 r. III. Został władcą Belgii pod imieniem Leopold. Jednak jego wspólne działania podczas II wojny światowej skompromitowały go politycznie. W czerwcu 1944, po lądowaniu w Normandii, na rozkaz Himmlera został deportowany do Niemiec. Choć w 1945 roku został wyzwolony przez wojska amerykańskie, nie pozwolono mu wrócić do Belgii. W 1944 roku jego młodszy brat, Károly Teodor, książę Flandrii, został w jego miejsce mianowany regentem Belgii, który w imieniu swojego brata był głową państwa do 1950 roku. Albert wrócił następnie do Brukseli, ale jego osoba wywołała kryzys polityczny, masowe demonstracje protestacyjne i ogólnokrajowy strajk generalny. 16 lipca 1951 roku Albert został zmuszony do rezygnacji, a jego miejsce następnego dnia, 17 lipca 1983 roku, zajął jego syn, książę Brabancji Baldwin. Zmarł 25 września. Miejscem jego śmierci było Sint-Lambrechts – Woluwe, Belgia, 1926. 4 listopada poślubił w Sztokholmie szwedzką księżniczkę królewską Astrid. Z ich małżeństwa urodziła się troje dzieci: królewska księżna Józefina Sarolta (1927–2005), z małżeństwa wielka księżna Luksemburga i tytularna księżna Nassau, królewski książę Baldwin (1930–1993), książę Flandrii, król Belgii od 1951 r. Królewski Książę Albert (1934), Liège Książę Belgii, od 1993 jako spadkobierca swojego brata, króla Belgii.

III. Król Belgii Leopold panował w latach 1934–1951. Podczas II wojny światowej, w czasie okupacji niemieckiej, belgijski skarbiec stracił znaczną ilość złota i waluty. Po wojnie dwór królewski musiał odbudować mennicę królewską, która w czasie wojny uległa znacznym zniszczeniom.Mennica królewska wznowiła działalność w 1945 r. i III. Za Lipóta wyemitowano następujące monety i banknoty: 1, 2, 5, 10, 25, 50, 100, 200, 500 i 1000 franków oraz banknoty 10, 20, 50, 100, 500 i 1000 franków. monety i banknoty wojenne przedstawiały herb rodziny królewskiej i portret króla. Mennica stosowała także nowoczesne technologie, takie jak prasowanie elektryczne i stopowanie kolumnowe próżniowo-parowe.III. Monety Lipóta są ważną częścią belgijskiej historii. Mennicy udało się odbudować ze zniszczeń po II wojnie światowej i do obiegu wprowadzono nowe, nowoczesne monety i banknoty.