II. Święty Cesarz Rzymski Rudolf urodził się jako członek austriackiego domu Habsburgów w 1552 roku. Od 1576 aż do śmierci panował w Austrii, na Węgrzech oraz jako cesarz Cesarstwa Niemiecko-Rzymskiego.

Za jego panowania rozkwitła gospodarka i kultura kraju, a za jego panowania powstał jeden z najważniejszych budynków w stolicy Austrii, Wiedniu, pałac Hofburg. Jednak jego politykę zabarwił fakt, że musiał stawić czoła konfliktom religijnym i był zmuszony do użycia przemocy wobec coraz bardziej radykalnych protestantów. Często nazywany jest „Melancholijnym Cesarzem”, ponieważ słynął z depresji i chwiejności emocjonalnej. Oprócz obowiązków władcy wykazywał duże zainteresowanie nauką i sztuką oraz wspierał inicjatywy kulturalne i zawodowe, które kontrolowały rozwój Wiednia. Jednak jego panowanie ostatecznie się nie powiodło. Podjął fatalną decyzję, oddając dwie największe austriackie prowincje, Górną i Dolną Austrię, pod zwierzchnictwo swojego brata Mátyása. Środek ten wywołał wewnętrzny konflikt wśród Habsburgów i ostatecznie Maciejowi udało się uzyskać pełną kontrolę nad spadkiem.

Rudolf popełnił samobójstwo w 1612 roku. Zmarł bezpotomnie, więc Maciej przejął władzę w Austrii i Cesarstwie Niemiecko-Rzymskim.

Rudolf (1552-1612) był członkiem dynastii Habsburgów i cesarzem rzymskim, królem Czech, Węgier i Chorwacji w latach 1576-1608. Za jego panowania mennictwo odgrywało ważną rolę w życiu gospodarczym poszczególnych terenów. Na królewskich Węgrzech za panowania Rudolfa wybijano szczególnie piękne monety. Za panowania Rudolfa bito różne rodzaje monet, które obowiązywały w różnych regionach. Celem bicia monety było promowanie handlu i utrzymanie stabilności gospodarczej.Większość pieniędzy pochodziła z mennicy Körmöcbány, ale były też mennice w Nagybány, Bratysławie i Kassie. Bicie złotych forintów i denarów wykazywało ciągłość z węgierskim systemem monetarnym przed Mohaczem. Mennice nadal produkowały monety głównie ręcznie.Cechowe dla epoki jest to, że za Rudolfa krążyła znaczna ilość złotych i srebrnych monet. Monety na ogół były zgodne z ówczesnymi europejskimi tradycjami menniczymi i przedstawiały portret monarchy, a także herb rodzinny lub inne symbole.W okresie mennictwa węgierskiego Rudolf bił zwykle złotego forinta i srebrnego talara. Złote forinty były większe, srebrne talary miały bardziej zróżnicowane nominały i było ich kilka różnych rodzajów.