Arcyksiążę Károly Franz József urodził się 12 lutego 1768 roku we Florencji, stolicy Wielkiego Księstwa Toskanii. Jego ojcem jest wielki książę toskański Lipót z dynastii Habsburgów-Lotaryngii, późniejszy II. Lipót (1747–1792), święty cesarz rzymski, król Węgier i Czech, jego matką była hiszpańska księżniczka Mária Ludovika z rodu Burbonów (María Luisa de España, 1745–1792). Urodził się jako drugi i najstarszy syn z 16 dzieci pary królewskiej.W wieku 24 lat odziedziczył po ojcu tytuł rządzącego arcyksięcia Austrii, a następnie cesarza niemiecko-rzymskiego. Zasiadł na węgierskim tronie królewskim 1 marca 1792 r., a koronację odbył 6 czerwca 1792 r. w Budzie. Koronowany na cesarza niemiecko-rzymskiego 14 lipca 1792 we Frankfurcie nad Menem, a na króla czeskiego w Pradze 9 sierpnia 1792. Po wstąpieniu na tron rozpoczął zaplanowaną już przez ojca zbrojną interwencję przeciwko rewolucyjnej Francji. Jako wróg postępu i oświecenia zbudował silne rządy policyjne i system wywiadowczy, jego rządy nazwano franciszkańskim, czyli absolutyzmem gabinetowym, w odróżnieniu od feudalizmu Leopolda I i Marii Teresy - II. Z oświeconego absolutyzmu Józsefa. W 1795 r. zlikwidował węgierski ruch jakobinów i rozstrzelał jego przywódców. W 1804 roku ustanowił dziedziczny austriacki tytuł cesarski i został cesarzem Austrii pod imieniem Franciszek I. Po kilku porażkach w wojnie z Francją i utracie znaczących terytoriów (posiadłości włoskie, część południowych Niemiec) został zmuszony 6 sierpnia 1806 roku do zrzeczenia się tytułu cesarza niemiecko-rzymskiego. W 1810 r. oddał swą córkę, 19-letnią arcyksiężną Márię Lujzę, Napoleonowi. W 1811 r. przeprowadził dewaluację waluty, co wzmogło sprzeciw zakonów węgierskich. Po upadku Napoleona ród Habsburgów odzyskał utracony majątek na Kongresie Wiedeńskim w latach 1814-15. We wrześniu 1815 r. z carami rosyjskimi Aleksandrem I i III. Założył Święte Przymierze z królem pruskim Wilhelmem w celu stłumienia ruchów rewolucyjnych i utrwalenia reakcyjnego systemu feudalnego.W latach 1820-21 Austria interweniowała przeciwko rewolucjom w Neapolu i Piemoncie.W pierwszych latach panowania Franciszka uchwalono niezwykle ważne ustawy dotyczące spraw wewnętrznych Królestwa Węgier Franciszek 1835 .zmarł w Schönbrunn 2 marca, kilka tygodni po swoich 67. urodzinach. Z drugiego z jego czterech małżeństw (które zawarł w 1790 r. ze swoją siostrzenicą Marią Teresą Karoliną, królewską księżniczką Neapolu i Sycylii) jego najstarszy syn, Ferdynand I, wstąpił po nim na austriacki tron cesarski, a także na węgierski i czeskie trony królewskie. Został pochowany w tradycyjnym miejscu pochówku Habsburgów, w krypcie kościoła kapucynów w Wiedniu.

II. Ferenc (1784-1835) był cesarzem Austrii i królem Węgier, władcą monarchii habsburskiej. Za jego panowania w dziedzinie monetarnej miało miejsce kilka zmian i udoskonaleń. W 1792 r. rozpoczęły się wojny napoleońskie, ale system monetarny był stabilny. Obowiązuje konwencjonalny system forintów oparty na srebrze, 1 krajcár i jego części ułamkowe to monety miedziane. Pieniądz papierowy (banknoty) był stabilny i wymienialny do 1797 roku. Wojna coraz bardziej odbijała się na gospodarce. Najpopularniejsze monety 3- i 6-krajowe wybijane są z miedzi zamiast srebra, banknoty były zawyżone.W wyniku wojny państwo zbankrutowało. Papierowe forinty i miedziane monety są zdewaluowane o jedną piątą, banknoty zostają zastąpione wekslami, wraz z którymi wprowadzono walutę wiedeńską (WW). Pieniądz papierowy nadal inflował II. Za panowania Franciszka oficjalnie uznano system podwójnej waluty. Konwencjonalna i wiedeńska waluta żyją obok siebie, a od 1819 roku kurs wymiany wynosi 100:250. Potem typowy był spokojny rozwój gospodarczy ze stabilnym systemem monetarnym. W ostatnich pięciu latach panowania Ferenca zaczęto ponownie bić monety z wizerunkiem Madonny w wersji węgierskiej, od dukatów po wysokie, forinty i dwudziestki.