Anna Iwanowna Romanowa, znana również jako caryca Anna Rosji, była wielką rosyjską księżną z rodu Romanowów. Jego panowanie trwało od 1730 do 1740 roku. Rozpoczęła karierę jako księżna Kurlandii i Zemgali, a później została wybrana cesarzową Rosji. Anna urodziła się w 1693 roku jako córka cara Rosji Iwana V i Fiodorowna Saltikowej z Praskowej. Po śmierci pierwszego męża, księcia Fryderyka Wilhelma z Kurlandii, panowała w Kurlandii, ale nigdy więcej nie wyszła za mąż. W 1730 r. II. Po śmierci cara Piotra decyzją Najwyższej Tajnej Rady została wybrana cesarzową Rosji. Za panowania Anny kontynuowana była westernizacja Rosji zapoczątkowana przez Piotra I. Chociaż za panowania Anny podjęto kontrowersyjne decyzje, nie wszystkie negatywne decyzje można przypisać obcym wpływom. Z prawdziwymi i rzekomymi spiskowcami szybko rozprawiła się caryca i jej doradcy. Gdy na początku panowania Anny epidemie i głód pustoszyły kraj, dochody podatkowe spadły. Celnicy w obawie przed carycą próbowali czasami brutalnie wyłudzić podatek. W 1731 roku caryca zdecydowała, że jej spadkobiercą zostanie dziecko księżnej Anny Leopoldownej Meklemburgii-Schwerina. Anna Leopoldowna była siostrzenicą carycy. Jesienią 1740 roku caryca poważnie zachorowała, jej nerki stawały się coraz bardziej owrzodzone. Ostatecznie królowa zmarła 28 października 1740 r. (według starego kalendarza 17 października), w wieku czterdziestu siedmiu lat. Zgodnie z jego ostatnią wolą jego następcą został Iwan Antonowicz VI. W imieniu Iwana.

Anna Iwanowna Romanowa (1693-1740) była carycą Rosji od 1730 r. aż do swojej śmierci. Należała do dynastii Romanowów, była także księżniczką Kurzemów i Zemgalów. W czasie bicia emitowała kilka rodzajów monet: 1 kopiejkę, srebrną monetę z monogramem cara i dwugłowym orłem. Na rewersie święty Jerzy zabija smoka na koniu. 1 rubel, srebrna moneta z portretem carycy i dwugłowym orłem. Na rewersie napis rubelowy oraz rok 1613-1913, upamiętniający 300-lecie panowania dynastii Romanowów. 1 dukat, złota moneta z portretem carycy i dwugłowym orłem. Na rewersie napis dukat oraz rok 1731. Mennica Anny Iwanowna nie była jednolita, gdyż bito je w kilku różnych warsztatach i często zmieniała wagę, próbę i kształt. Mennica carska słynęła z produkcji wielu rzadkich i emitowano specjalne monety, na przykład 10 rubli, 25 rubli i 100 rubli, które były bardzo duże i ciężkie. Monety te były zwykle rozdawane jako prezenty lub nagrody i nie były wprowadzane do obiegu.Moneta carycy odzwierciedlała bogactwo i potęgę Imperium Rosyjskiego oraz dziedzictwo dynastii Romanowów.