Za panowania Ahmada bin Yahya królestwo stanęło przed wieloma wyzwaniami, w tym wewnętrzną niestabilnością polityczną i presją zewnętrzną. Podczas swojego panowania doświadczył kilku prób zamachu stanu i zabójstw, które ostatecznie doprowadziły do upadku królestwa wkrótce po jego śmierci. Wśród jego wrogów byli ambitni członkowie rodziny, postępowi panarabiści i republikanie, od których otrzymał przydomek „Ahmad Diabeł”. Mimo to pozostał zaskakująco popularny wśród swoich poddanych, zwłaszcza wśród członków plemion północnych, którzy znali go jako „Wielkiego Turbanu”. Ahmad bin Yahya był konserwatystą, podobnie jak jego ojciec, ale mimo to zawarł sojusze ze Związkiem Radzieckim, komunistycznymi Chinami, oraz Republikę Egiptu, która zapewniła królestwu pomoc gospodarczą i militarną. Sojusze te zostały utworzone głównie w celu wypędzenia Brytyjczyków z Jemenu Południowego i odzyskania terytorium Protektoratu Adenu jako części „Wielkiego Jemenu”. W końcu jednak zmierzył się z Egiptem i Związkiem Radzieckim, które po jego śmierci poparły prorepublikański zamach stanu na jego syna i następcę. Ahmad bin Yahya przeżył w swoim życiu wiele zamachów, za co otrzymał przydomek „al-Djinn”. (dżin). Zapadał w pamięć również ze względu na swój wygląd: był niski i krępy, z wyraźnie wyłupiastymi oczami, które podobno były sztucznie wywołane. Od najmłodszych lat zajmował się poezją, ale słynął także z wybuchowego charakteru. Krążą historie, że podczas studiów prawniczych groził swoim kolegom nożem, aby przysięgali, że pewnego dnia będą go wspierać jako imama. Ahmad bin Yahya urodził się 18 czerwca 1891 r. w jemeńskiej prowincji Imperium Osmańskiego i zmarł. 19 września 1962 r. w mieście 'izz w Jemenie.

Ahmad bin Yahya był przedostatnim królem Królestwa Mutawakkilite, który rządził od 1948 do 1962. Poprzedził go jego ojciec, Yahya Muhammad Hamid ed-Din, który po upadku Imperium Osmańskiego proklamował Królestwo Jemenu w 1918 r. Pieniądze Ahmada bin Yahyi korzystały z riala jemeńskiego, który dzielił się na 40 bukszy, a każda buqsha składała się z 80 matryc. Rial został wprowadzony w 1935 r. i obowiązywał do 1962 r., kiedy rewolucja w Republice Jemenu obaliła królestwo.Monety Ahmada bin Yahyi były zwykle wykonane z brązu, aluminium lub złota i miały napis arabski. Na monetach widniało imię i nazwisko imama, adres, rok emisji i lokalizacja mennicy. Wśród monet Ahmada bin Yahyi najpopularniejsze były nominały 1/80 riala, 1/40 riala i 1/4 riala, które były różnej wielkości i projekty. . Największym nominałem był 1 rial, który był wykonany ze złota i był rzadki. Na monetach często widniała kwadratowa pieczęć, która symbolizowała władzę królewską.