Życie Rzymu w latach 330–348 było ekscytującym okresem późnego Cesarstwa Rzymskiego, kiedy imperium było już podzielone na dwie części: Cesarstwo Zachodniorzymskie i Cesarstwo Wschodniorzymskie. Okres ten przyniósł wiele zmian politycznych, religijnych i militarnych, zwłaszcza wraz z powstaniem Konstantynopola (późniejszego Bizancjum).

Moneta cesarza Rzymu (330-348) odzwierciedla zmiany sytuacji finansowej Cesarstwa Rzymskiego. W latach trzydziestych XX wieku, po przeniesieniu stolicy imperium do Konstantynopola, Rzym znacznie ograniczył ilość monet. Posunięcie to było prawdopodobnie konsekwencją przeżywania trudnych czasów dla gospodarki imperium. Jednakże ilość monet zaczęła ponownie wzrastać w latach czterdziestych XX w., co świadczy o ożywieniu gospodarczym imperium.W Rzymie produkowano monety o następujących nominałach: Aureus: złota moneta o wadze 4,5 grama, Solidus: złota moneta o wadze 4,1 grama, Argenteus: moneta srebrna o masie 3,6 g, Follis: pieniądz z brązu o masie 10 g. Aureus i solidus były monetami o najwyższych nominałach i służyły głównie do płatności urzędowych. Argenteus to najcenniejsza ze srebrnych monet, używana także w handlu. Follis był pieniądzem o najniższej wartości i był używany w życiu codziennym.Najbardziej charakterystycznym motywem monet rzymskich był zwykle portret cesarza na awersie. Na odwrocie widoczne były symbole panowania cesarza, takie jak diadem cesarski, labarum (sztandar krzyżowy) czy tron cesarski.Monety z epoki rzymskiej do dziś stanowią cenne rarytasy numizmatyczne.